تبليغاتX
بر دلم بود...!
 مشاور

يك‌ نفر دنبال‌ خدا مي‌گشت، شنيده‌ بود كه‌ خدا آن‌ بالاست‌ و عمري‌ ديده‌ بود كه‌ دست‌ها رو به‌ آسمان‌ قد مي‌كشد. پس‌ هر شب‌ از پله‌هاي‌ آسمان‌ بالا مي‌رفت، ابرها را كنار مي‌زد، چادر شب‌ آسمان‌ را مي‌تكاند. ماه‌ را بو مي‌كرد و ستاره‌ها را زير و رو.

 او مي‌گفت: خدا حتماً‌ يك‌ جايي‌ همين‌ جاهاست و دنبال‌ تخت‌ بزرگي‌ مي‌گشت‌ به‌ نام‌ عرش؛ كه‌ كسي‌ بر آن‌ تكيه‌ زده‌ باشد. او همه‌ آسمان‌ را گشت‌ اما نه‌ تختي‌ بود و نه‌ كسي. نه‌ رد پايي‌ روي‌ ماه‌ بود و نه‌ نشانه‌اي‌ لاي‌ ستاره‌ها.

 از آسمان‌ دست‌ كشيد، از جست‌وجوي‌ آن‌ آبي‌ بزرگ‌ هم.آن‌ وقت‌ نگاهش‌ به‌ زمين‌ زير پايش‌ افتاد. زمين‌ پهناور بود و عميق. پس‌ جا داشت‌ كه‌ خدا را در خود پنهان‌ كند زمين‌ را كند، ذره‌ذره‌ و لايه‌لايه‌ و هر روز فروتر رفت‌ و فروتر.خاك‌ سرد بود و تاريك‌ و نهايت‌ آن‌ جز يك‌ سياهي‌ بزرگ‌ چيز ديگري‌ نبود. نه‌ پايين‌ و نه‌ بالا، نه‌ زمين‌ و نه‌ آسمان. خدا را پيدا نكرد. اما هنوز كوه‌ها مانده‌ بود. درياها و دشت‌ها هم...

 و تازه‌ او خودش‌ را ديد، سرزمين‌ گمشده‌ را ديد. نسيم‌ دريچه‌ كوچكي‌ را گشود، راه‌ ورود تنها همين‌ بود. و او پا بر دلش‌ گذاشت‌ و وارد شد. خدا آنجا بود. بر عرش‌ تكيه‌ زده‌ بود و او تازه‌ دانست‌ عرشي‌ كه‌ در پي‌ اش‌ بود، همين‌جاست.سال‌ها بعد وقتي‌ كه‌ او به‌ چشم‌هاي‌ خود برگشت. خدا همه‌ جا بود؛ هم‌ در آسمان‌ و هم‌ در زمين. هم‌ زير ريگ‌هاي‌ دشت‌ و هم‌ پشت‌ قلوه‌سنگ‌هاي‌ كوه، هم‌ لاي‌ ستاره‌ها و هم‌ روي‌ ماه...

 

 

+ نوشته شده توسط ماه نو در دوشنبه 1385/04/26 و ساعت 1 AM |

 

 دیروز

          ما زندگی را

                            به بازی گرفتیم

      امروز ، او

                   ما را ...

 فردا؟

 

پیش رو...

 تو، در پى چشمه نور و روشنايى مى‏شتابى، تو در «نيستان وجود»، نفيرفراق سر مى‏دهى و سرود شوق مى‏خوانى تا به اصل خويش برسى

خورشيد، در آيينه روشن و شفاف است كه انعكاس مى‏يابد...آن زبان مشترك، «زبان فطرت‏» است همان كه در عمق وجود هر كس وجود دارد، همان كه مى‏گويد: خوبى بهتر از بدى و وفا بهتر از نيرنگ و صداقت‏برتر از دروغ است، همان ميل به پرستش و نيايش، همان نوع‏دوستى و لذت بردن ازخدمت‏به مردم و يارى كردن مظلوم و نجات درماندگان، ...

+ نوشته شده توسط ماه نو در دوشنبه 1385/04/26 و ساعت 1 AM |

 

khabare fori be naghal az shabake khabar :teyye yek pasokhe koobande be hamalate esraeile ghaseb be navare ghazze jenabe aghaye asefi sokhangooye mohtarame vezarate khareje ein hamalat ra mahkoom kard va ba ein kar moshte mohkami bar dahane estekbare jahani zad allaho akbar

 

 khabare fori be naghl az shabakeye khabar:ali daei mohajeme ghodratmande teame footbale iran tahdid  kard dar soorate ghat nashodane hamalate esraeil be jonoobe lobnan va navare ghazze  dar jame jahanie 2010 baraye temae footbale esraeil bazi khahd kard

khabare fori be naghl az shabake khbar:zeynodin zidane hafbake mosalmane teame footbale  france dar peye hamalate sahyounista be lobnan elam kard be talafie ein amale mazboohe va dadmaneshane kalleye badi ra mohkam tar az ghabl bar sineye ayadie estekbar jahani va dar rase aan amricaye jahankhar va esraeile jenayat kar khahad zad

+ نوشته شده توسط ماه نو در شنبه 1385/04/24 و ساعت 6 PM |

میلاد * ریحانة النبی (س) * بر همگان گرامی باد

 

 

کاش سحر نزدیک و نزدیکتر شود... و منجی ما را دریابد... کاش تمام مصیبتهایی که بر مسلمین میرود ... به پایانش نزدیک و نزدیکتر شود...

اون روز یه شعر برای نفیسه خوندم:

مسیحای جوانمرد من  ای ترسای پیر پیرهن چرکین

هوا بس ناجوانمردانه سردست این

صدای گر شنیدی

صحبت سرما و دندان است

بیا بگشای در

بعد نفیسه گفت : اندکی صبر سحر نزدیک است..

توی دلم گفتم... آخه تا کی باید صبر کرد .. هرچند کار دیگه ای مگه میشه کرد؟ همه نشستیم  میگیم چرا کسی عمل نمی کنه؟

آخه عمل کردن هم یه سری آمادگی می خواد همین جوری که نمیشه.. تازه بعضیا بهترین کاری که می تونن انجام بدن اینه که... کاری انجام ندن!

 

"کاش آن منجی بیاید... حتی اگر جزء یارانش نباشم و به هلاکت برسم "   ( ریحانه )

و کاش وظیفه هامونو بدونیم

و باز هم ...  

 ای کاش که کاشکی های ما بی پر بود!

 

 

+ نوشته شده توسط ماه نو در جمعه 1385/04/23 و ساعت 5 PM |
به نام خدا

سلام.

امتحانات با سرعت هرچه تمام تر تمام شد و

راه من به رهروان نهضت مشروطه نزدیکتر

این دفعه دیگه فکر کنم رکورد زده باشم!

در هر صورت... برگشتم

 یکی نیست ولکام بک بده.

 

+ نوشته شده توسط ماه نو در جمعه 1385/04/23 و ساعت 4 PM |

 

با غرور با شتاب
بر سينه نرم آب
ديوانه ميخزيدم
در نهايت خودخواهي
در انبوه سياهي
جز خود نميشنيدم
خروشان و بسته چشم
با كوله باري از خشم
ميرفتم از خشم خود
دنيا ويرانه سازم
در دفتر زندگي از خود افسانه سازم
اما ز بازي زمان گمراه و غافل بودم
غافل من از افسانه طوفان و ساحل بودم
در سر نبود انديشه اي جز فكر ويرانگري
غافل من از افسانه طوفان و ساحل بودم
موجم ولي خاموش و خسته
با دست خود در هم شكسته
آري من آن كوه غرورم
در مانده و از پاي نشسته
پيچيده طوفان در وجودم
پاشيده از هم تار و پودم
در لحظه هاي واپسين پيك اجل آمد مرا
افتادم و از پاي نشستم
بيداد طوفان آنچنان بر سنگ ساحل زد مرا
چون شيشه اي در هم شكستم
گفتم به خود اي موج سرگردان كه آخر
بنگر به خود كه بودي و اكنون چه هستي
حاصل چه بود از آن غرور بي دليلت
آخر به دست صخره ساحل شكستي
موجم ولي خاموش و خسته
با دست خود در هم شكسته
آري من آن كوه غرورم
در مانده و از پاي نشسته
ذلال مثل رود
پاك همچو دريا
استوار چون كوه...... باش
ولي موج نباش
 
 
با تشکر از دوست گرامی
صبح سفید

 

+ نوشته شده توسط ماه نو در دوشنبه 1385/04/12 و ساعت 11 AM |
به نام خدا

یاد و خاطره شهدای هفتم تیر

                    زنده باد.

                           روحشان شاد و راهشان پر رهرو .

بعدا یه متن خوب میذارم.الان موقع امتحاناتمه!

یه مدت نیستم.

از دوستانی که سر میزنن به این کلبه.. همینجا تشکر می کنم!

التماس دعا

خداحافظ

+ نوشته شده توسط ماه نو در چهارشنبه 1385/04/07 و ساعت 6 PM |

 

فاطمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیه

تسلیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــت باد

-----------------------------------------------------------------------------

                                                                                                               -------------...

 

گل من گريه مكن .

كه در آئينه ي اشك تو غم من پيداست

قطره ي اشك تو داند كه : غم من درياست .

 گل من گريه مكن سخن از اشك مخواه كه سكوتت گوياست

 از نگه كردنت احوال تو را مي دانم

دل غربت زده ات – بينوايي تنهاست .

 من و تو مي دانيم چه غمي در دل ماست .

 * گل من گريه مكن

اشك تو صاعقه است تو به هر شعله ي چشمان ترم مي سوزي

 بيش از اين گريه مكن كه بدين غمزدگي بيشترم مي سوزي

 من چو مرغ قفسم

تو در اين كنج «قفس» بال و پرم مي سوزي .

 * گل من ...

 با تشکر از متین

+ نوشته شده توسط ماه نو در دوشنبه 1385/04/05 و ساعت 2 AM |